राष्ट्रपतिदेखि पूर्वराजासम्मको चासो: देशलाई अहिले सद्भाव जोगाउने नेतृत्व चाहिएको छ

टिप्पणी

सुनसरीको देवानगञ्जबाट सुरु भएको हिंसात्मक घटनाले सिरहासम्म पुगेर जनधनको क्षति निम्त्याएपछि देशको सामाजिक सद्भाव र राष्ट्रिय एकतामाथि गम्भीर चिन्ता उत्पन्न भएको छ। परिस्थिति जटिल बन्दै जाँदा अहिले एउटा उल्लेखनीय पक्ष के देखिएको छ भने राष्ट्रपतिदेखि पूर्वराजासम्म, पूर्वराष्ट्रपतिदेखि पूर्वप्रधानमन्त्रीसम्म सबैले शान्ति, संयम र सद्भावका पक्षमा सार्वजनिक अपिल गरेका छन्।

नेपालको राजनीतिक इतिहासमा विचार, व्यवस्था र भूमिकाका हिसाबले फरक–फरक स्थानमा रहेका व्यक्तित्वहरू एउटै विषयमा चिन्तित देखिनु सामान्य घटना होइन। यसले वर्तमान परिस्थितिको संवेदनशीलता मात्र होइन, सामाजिक सद्भावमाथि देखिएको जोखिमको गम्भीरतालाई पनि उजागर गरेको छ।

राष्ट्रपति रामचन्द्र पौडेलले सामाजिक, धार्मिक र जातीय सद्भाव नेपालको पहिचान भएको स्मरण गराउँदै राष्ट्रिय एकता कायम राख्न आग्रह गरेका छन्। उनले शान्ति, सुव्यवस्था र नागरिकको सुरक्षित जीवनयापन सुनिश्चित गर्न सरकार सक्रिय रहने विश्वास व्यक्त गरेका छन्।

त्यसैगरी पूर्वराजा ज्ञानेन्द्र शाहले पनि नेपाल बहुजातीय, बहुभाषिक र बहुधार्मिक सहअस्तित्वको देश भएको उल्लेख गर्दै नेपालीहरूबीचको ऐतिहासिक मेलमिलाप र सामाजिक सद्भाव जोगाउन अपिल गरेका छन्। नेपालको मौलिक पहिचान नै विविधताबीचको एकता रहेको उनको सन्देश छ।

पूर्वराष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारीले कुनै एक घटनालाई आधार बनाएर सम्पूर्ण समुदायप्रति अविश्वास, द्वेष वा प्रतिशोधको भावना नराख्न आग्रह गरेकी छन्। कानुनी शासन, संवाद र निष्पक्ष अनुसन्धानमार्फत मात्रै दिगो समाधान सम्भव हुने उनको धारणा छ।

उता पूर्वप्रधानमन्त्री तथा नेकपा एमाले अध्यक्ष केपी शर्मा ओलीले हिंसा रोक्न, बल प्रयोग अन्त्य गर्न र संवादमार्फत समाधान खोज्न सरकारलाई आग्रह गरेका छन्। उनले राजनीतिक दलहरूलाई पनि राष्ट्रिय हितलाई प्राथमिकतामा राखेर सहकार्य गर्न आह्वान गरेका छन्।

यी सबै अभिव्यक्तिहरूको केन्द्रमा एउटा साझा चिन्ता छ—नेपालको सामाजिक सद्भाव। फरक राजनीतिक धार, फरक संस्था र फरक पृष्ठभूमिका नेताहरूले एकै स्वरमा शान्ति र सहिष्णुताको आवश्यकता औँल्याउनु आफैंमा परिस्थितिको गम्भीर संकेत हो।

नेपालको शक्ति यसको विविधतामा रहेको छ। यही विविधतालाई सदियौँदेखि सहअस्तित्व, सहिष्णुता र पारस्परिक सम्मानले बाँधेर राखेको छ। यदि कुनै घटनालाई आधार बनाएर समाजमा अविश्वास, प्रतिशोध र विभाजन बढ्न थाल्यो भने त्यसले कुनै एक समुदाय वा क्षेत्रलाई मात्र होइन, सम्पूर्ण राष्ट्रलाई कमजोर बनाउँछ।

यसकारण अहिले सबैभन्दा आवश्यक कुरा आरोप–प्रत्यारोपभन्दा माथि उठेर सामाजिक विश्वास पुनःस्थापित गर्नु हो। शान्ति कायम गर्ने जिम्मेवारी राज्यको भए पनि सद्भाव जोगाउने जिम्मेवारी समाजकै हुन्छ। राष्ट्रपतिदेखि पूर्वराजासम्म पुगेको यो साझा चिन्ताले पनि त्यही सन्देश दिएको छ—नेपाललाई अहिले सबैभन्दा बढी आवश्यकता एकता, संयम र संवादको छ।